گفتار در طريق تصوّف « 1 » دل صاحبدل روزنى است به فضاى نورانى اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ [ 24 / 35 ] گشاده ، از دلبستگى به هوا و هوس اين روزن را بستگى آيد و خاطر فيض شامل انسان قابل جامى است از كارخانهء الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ [ 24 / 35 ] ، از خاراى صحبت هر كس او را شكستگى آيد . مثنوى « 2 » دل كه بوَد جام شراب الَست * خارهء غفلت دهد او را شكست ننگِ هوا نام ترا بشكند * سنگِ هوس جامِ ترا بشكند شجرهء تن اگر از صداى زاغ نفس كه هر دم نداى : لقد كادت الاهواء تقول لأهلها * خذوا حظّكم لو انّها تتكلّم ( 162 - پ ) در مى « 3 » دهد ، سر به هوا نكشيدى . در گوش هر ورقش از بلبل روح نواى تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً [ 66 / 8 ] رسيدى و در حلقهء گوش ، اگر از ذكر وسواس خروش : [ بيت ] و لا تتركوا « 4 » عيش النّهار الى غد * فربّ غد يأتي بما لست تعلم نفتادى ، سروش الهام پيغام يا [ قَوْمَنا ] « 5 » أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ [ 46 / 31 ] دادى و بر آينهء خاطر

--> ( 1 ) . P : عبارت عنوان را ندارد . ( 2 ) . P : نظم . ( 3 ) . P : درى دهد . ( 4 ) . F : تركوا . ( 5 ) . KPF : ندارد ، با توجّه به قرآن مجيد تصحيح شد .